با درود فراوان به جوانان ایران زمین

امروز در حین مطالعه مقاله ای به موردی بر خورد كردم كه لازم دیدم در وبلاگ آنرا منتشر سازم تا به نوبه خود در كمك و آگاهی دیگران به خصوص نسل جوان كاری كرده باشم.

 این مطلب كه بیان میشودبه طور كامل مستند است و جناب دكتر امیر رحیمی زحمت نوشتن مطالب را در اصل ایفا نمودند كه بنده به عنوان یك جوان ایرانی از ایشان بابت آگاهی دادن به دیگران تشكر میكنم و به جوانان و نوجوانان توصیه میكنم به آن دقت داشته باشند و زمانی به خود نیایند كه در چاه باشند چون در این مورد راه برگشتی به نظر من وجود ندارد و باید خود فرد مشاهده كنه كه پله های نابودی خودش را یكی یكی طی میكند.

عواقب یك لذت مرگبار

مقدمه روی پله ای، نزدیك در ورودی ایستگاه مترو نشسته است. طوری كه فقط یك نفر مثل خودش می تواند آن طور بنشیند. پاهایش را دراز كرده و گردن بینهایت لاغرش از بدن آویزان مانده است. صورت چرب و سیاهش را دانه های درشت عرق پوشانده است. مردم با عجله خودشان را از پله های مترو بالا می كشند و به سرعت از كنارش رد می شوند پای مرد عینكی كه خیلی عجله دارد، هنگام گذشتن، به پایش می گیرد. تا بخواهد سرش را بالا بیاورد، مرد عینكی سوار تاكسی شده و رفته است. دستش را آرام آرام به سمت پایش می برد میخواهد بسته سیگاری را كه زیر جوابش گذاشته در بیاورد این كار   دقیقه ای طول می كشد بعد  10دقیقه دیگر صرف در آوردن سیگار از بسته می شود. كبریت را هم همان طور از جیبش بیرون می آورد. چوب كبریت و قوطی در دستانش است كه چرتش می گیرد و سرش آهسته پایین می افتد. سیگار هنوز گوشه لبش است و آفتاب دیگر غروب كرده است. او اهل كراك است!

ماده ای به نام كراك در آمریكا و اروپا مصرف میشود با نوع آسیایی آن تفاوت دارد.كراك اروپایی از كوكایین به دست می آید ، در حالی كه كراك ایرانی همان تغلیظ شده هرویین است كه بامقداری آمفتامین مخلوط شده است. كراك آسیایی تولید مافیای روسیه یا آزمایشگاه های خانگی است.

به دلیل ترس جوانان از مصرف هرویین و كساد بازار این ماده، مافیای روسیه، تركیب جدیدی از هروئین تغلیظ شده را تولید كرده و وارد كشورهای آسیایی مثل ایران كرده است از نظر ظاهری كراك ماده ای است شبیه تكه های كوچك سنگ به رنگ شیری كه به اسامی كریستال، كرك و سنگ نیز معروف است.

مصرف آن هم یا به صورت تدخینی است و یا به صورت تزریقی.

اعتیاد به كراك

هروئین و كراك مواد مخدر قوی هستند كه آخرین پله نردبان اعتیاد را در مصرف مواد مخدر به خود اختصاص داده اند و شخص را به سفری می برند كه كمتر كسی به سلامت از آن بازگشته است.

در حقیقت در بیشتر موارد فرد با یكبار مصرف این مواد به دام آنها می افتد و تنها سه بار مصرف مقدار اندكی از آن اعتیاد را حتمی خواهد كرد.

كراك در كمتر از 21 روز در 97 درصد افراد مصرف كننده اعتیاد شدید فیزیكی به وجود می آورد و فرد مجبور به استفاده مجدد از این ماده می شود و در مراحل نهایی، اشخاص روزانه تا حدود 10  بار از این ماده استفاده می كنند تا دچار علایم خماری و تشنج نشوند.

بعد از اعتیاد

كمبودكراك از تریاك و مواد مخدر مشابه، خیلی زودتر احساس می شود. به طوری كه معتاد مجبور است در فواصل زمانی مشخص (تقریباً هر 3 تا 5 ساعت) از آن استفاده كند تا اضطراب غیر قابل تحمل ناشی از كمبود آن را از بین ببرد.

پزشك یك درمانگاه ترك اعتیاد می گوید ((در اعتیاد شدید به این ماده، فرد به زندگی مطلق می رسد، به طوری كه شخص معتاد فقط برای این ماده و توسط آن زنده است)).

او می گوید((شخص معتاد به علت آگاهی از اعتیاد خود، رنج فراوان می برد اما ظاهراً كاری از دستش بر نمی آید)).

اما فكر میكنید كراك چرا در ایران شایع شده است؟

پزشك یك كلینیك ترك اعتیاد می گوید:در حال حاضر 75 درصد مراجعه كنندگان به كلینیك های درمان اعتیاد، از مصرف كنندگان كراك هستند)) پزشك یك درمانگاه شبانه روزی هم می گوید: ((متاسفانه هر شب چند مریض كراكی داریم كه تعدادشان روز به روز بیشتر می شود))كارشناسان مواد مخدر هم اعلام كرده اند كه الگوی مصرف مواد مخدر در تهران عوض شده است و یكی از كارشناسان دلایل مصرف كراك را این چنین توضیح دهد: ((كراك بو نداردو مصرف آن راحت است و با یك فندك و سوزن در هر جایی كه باشی می توانی‌مصرفش كنی، درست بر خلاف تریاك و هروئین)).

به این ترتیب فرشته مرگ به همین راحتی برای خودش در میان نسل جوان جا باز می كند و روز به روز گسترش بیشتری می یابد اما دلیل اصلیْ‌مصرف كراك نا آگاهی و سوء تبلیغ است.

بر اساس اطلاعات موجود، مصرف و اعتیاد به كراك در بسیاری از مبتلایان بر اثر ناآگاهی از عوارض این ماده و نداشتن شناخت كافی نسبت به آن بوده است.

بیشتر مصرف كنندگان كراك جمعیت جوان زیر 24 سال هستند كه فكر میكنند كراك چیزی مانند قرص های روان گردان یا حتی قلیان میوه ای ! است، پس در عمل به علت سوء تبلیغ ترسی از مصرف آن ندارند.

این ماده به دلیل عدم اطلاع رسانی كافی در میان جوانان به صورت ماده ای كم خطر با میزان نشئگی بالا معرفی شده است.

95 درصد از افرادی كه آن را مصرف كرده بودند در یك تحقیق آن را به اسم روان گردان می شناختند.

عواقب مصرف كراك

از آنجا كه كراك شكل خالص تر هروئین است بنابر این آثار آن همانند پودر هرویین ولی با شدت بیشتر است.

شدت این حالت هم بستگی به این دارد كه كه چه مقدار كراك مصرف شود و این ماده با چه سرعتی به مغز برسد؟

كسانی كه كراك مصرف می كنند، در ابتدا احساس سرخوشی و نشئگی می كنند، همراه با این سرخوشی بدن فرد گرم تر می شود.

دهان خشك شده و فرد در دست ها و پاهای خود احساس سنگینی می كند در واقعی هم فرد مصرف كننده دچار تهوع و استفراغ و بی قراری شدید می شود.

بعد از حالات اولیه ممكن است فرد تا چند ساعت احساس سرگیجه داشته باشد. در این حالت تمام اعمال مغز تحت تاثیر این ماده قرار گرفته و دچار آشفتگی می شود.

حركات قلب كندتر شده و تنفس در مواردی آن چنان آهسته می شود كه به مرگ منجر می شود.

اعتیاد به كراك سبس به وجود آمدن تحمل و وابستگی جسمی بسیار شدیدی می شود كه در نتیجه آن فرد، به مصرف اجباری و مجدد آن بر می گردد.

زمانی كه فرد كاملاً اسیر این ماده می شود، تمام زمان و انرژی خودش را صرف به دست آوردن این ماده می كند و بدیهی است كه با بروز اعتیاد، هدف اصلی زندگی فرد مصرف كننده، به دست آوردن و مصرف این ماده خواهد شد.

در حقیقت كراك به معنای واقعی كلمه، سبب تغییرات بارز در مغز و رفتار می شود.

وقتی كه وابستگی جسمی به كراك به وجود می آید، بدن فرد به حضور این ماده در بدن عادت می كند به گونه ای كه اگر مصرف آن یكباره قطع شود، علایم شدید محرومیت بروز می كند.

این علایم به طور معمول چند ساعت پس از آخرین مصرف نمایان می شوند كه شایع ترین آنها عبارت از: بی قراری، بی خوابی، استفراغ، درد استخوان و عضله، اسهال و حركات غیر ارادی در پا.

البته اعتیاد روانی هفته ها و ماه ها بعد از رفع علایم ترك باقی می ماند و فرد به مصرف دوباره میل دارد.

نكته دیگری كه ذكر آن در خصوص سلامت جسمی فرد معتاد اهمیت دارد، این است كه مصرف كراك یا هروئین باعث می شود كه فرد هیچ دردی را حس نكند و در نتیجه با بیماری های متعدد بدن نشانه ها و علایم درد در سراسر بدنش پخش می شوند.

علاوه بر آن ، كلیه مخدرها دست به تضعیف سیستم ایمنی می زنند و بدن فرد در برابر عوامل میكروبی، خلع سلاح می شود.

درنتیجه ، معتادان به این گونه مواد مخدر به طور هم زمان مبتلا به بیماریهای متعدد میشوند در اثر مصرف كراك، فرد معتاد مانند عفونت تنفسی، عفونتهای جلدی، مفصلی و غیره می شوند.

در اثر مصرف كراك، فرد معتاد دچار كمبود پول شده بنابر این رعایت مسایل بهداشتی در این افراد نیز تنزل می یابد.

یك كراكی چند وقت زنده می ماند؟

شخص كراكی در خوش بینانه ترین حالت، شاید نتواند بیش از 5 سال زنده بماند.

معتاد به كراك در پایان اولین سال اعتیادش، حداقل كبد و طحالش را از دست خواهد داد.

در واقع یك ماه پس از شروع اعتیاد، زندگی فرد از حالت عادی اش خارج می شود یا نشئه بوده و در حالت چرت زدن است یا خمار و در حال كشیدن دردهای عضلانی و استخوانی وحشتناك.

مرگ و میر معتادان به كراك تقریباً دو سال بعد از اعتیاد شروع میشود.

تقریباً در آخرین ماه های عمر كراكی، نشئگی هم دیگر وجود ندارد.

معتاد یا خمار است یا پس از مصرف مقدار زیادی كراك، تنها دردش ساكت می شود. بعد از این مرحله، مرحله تزریق محلول كراك فرا می رسد كه در كمتر از دو ماه فرد را به نابودی می كشاند.

برگرفته از هفته نامه سلامت

تاریخ: شنبه سی و یكم شهریور ماه هشتاد و شش